Lezen: Matteüs 28:16-20

Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. Gaat dan henen… En zie, Ik ben met u, al de dagen… (vs. 18,20)
 
 
Jezus leeft, maar Tweede  Paasdag brengt nogal eens dood en verdriet.
En als morgen het gewone leven weer begint, houd je dan Pasen nog vast?
Vertel het aan de mensen dat Jezus leeft, zingen de kinderen.
Maar het lukt ons vaak minder goed.
Vergeet dan niet wat ervoor staat: Mij is gegeven alle macht.
Er is een Heer! Bedenk wat erop volgt: Ik ben met u.
En Jezus heeft het waargemaakt!
Leef dan maar gewoon het leven dat je hebt te leven:
op weg naar het examen, in de drukte, alleen op je kamer.
Maar leef dat leven in de kracht van de Heer.
Hij biedt het je aan:
Ik ben er voor jou! De Heer die eeuwig leeft.

Lezen: Matteüs 28:1-10

Hij is hier niet want Hij is opgewekt, gelijk Hij gezegd heeft… (v s. 6)

Pasen:
De Heer die geleden heeft, is gekruisigd, gestorven en begraven, is ook opgewekt uit de doden.
De sobere tekst van Matteüs komt geladen over:
- niet hier: niet hier waar Hij was gelegd en werd bewaakt.
- opgewekt: eens en voorgoed doorkruist God wat mensen doen.
- zoals Hij gezegd heeft: wie Pasen gelooft, hoort de hele Bijbel erover spreken;
echt, woorden van leven.
Geloven, zeg je? Dit?
Toch te gek voor woorden!
Ja… tenzij de Heer nu echt de Zoon van God is, die terugkomt om deze wereld recht te zetten,
te maken zoals God bedoelde, een wereld waar leven weer leven is.
In die verwachting wil ik leven en werken.
Hier is een Heer die tegen zonde en ellende op kan.

Lezen: Matteüs 27:50-54

En zie het voorhangsel… scheurde… en de aarde beefde, en de rotsen scheurden, en de graven gingen open…
De hoofdman zei:
Waarlijk, dit was een Zoon Gods. (vs. 51, 54)
Voor Matteüs de zorg van Jozef en de vrouwen voor de dode Jezus noemt,
neemt hij ons even mee terug naar Golgota.
De joden spotten: Gods Zoon? Belachelijk!
Maar er staan ook soldaten met hun Romeinse hoofdman.
Als zij zien hoe Jezus sterft en de gebeurtenissen die erop volgen, zeggen zij:
Als dit niet de Zoon van God is!
Wat past nu meer bij Hem dan dat zijn einde nieuw begin is!
Zijn dood: leven voor anderen!
Zoals Jezus eens zei:
De tijd komt dat allen die in de graven zijn naar de stem van de Zoon van God zullen horen en eruitgaan! (Johannes 5:25, 28-29).
Stille zaterdag?
Ik hoor de Opgestane van Pasen al komen.
En zijn stem wekt ook mij eens tot het leven.

Lezen: Matteüs 27:45-50

Jezus riep wederom met luider stem en gaf de geest. (vs. 50)
 
Tot en met de dood is de Heiland ons nabij gekomen.
Ook wij noemen sterven wel: de geest geven, uit, afgelopen.
Dat staat er ook van Jezus… en toch net even anders.
De dood overkomt Jezus niet, zegt Matteüs, maar ook in zijn sterven is Hij actief.
In de schreeuw zit iets van de overwinning:
Volbracht, het doel is bereikt.
Nu kan Hij de geest geven… om tot nieuw leven te wekken!
Goede Vrijdag: „Wij zetten ons in tranen neer”?
En die overwinningsschreeuw dan!
Dat geven van de geest?
Dit einde moet wel een nieuw begin zijn.
Het is Goede Vrijdag.
Mijn Jezus, dat mijn redding U zoveel waard was: duizendmaal bedankt.

Lezen: Matteüs 27:33-44

…red Uzelf, indien Gij Gods Zoon zijt en kom af van het kruis! (vs. 40)

Matteüs besteedt opvallend aandacht aan de mensen bij het kruis.
De voorbijgangers bespotten Jezus met het verhaal van de tempel afbreken en opbouwen:
Hij Gods Zoon?
Ook de leiders spotten met het Gods Zoon zijn:
Laat die God Hem dan nu van dat kruis afhalen!
Alleen als er nu een stunt gebeurt, een gehangene die van het knuis komt, willen de joden in Hem geloven.
Zolang dat niet gebeurt, maken ze Jezus als Gods Zoon bespottelijk.
Witte donderdag: hebben wij door wie Jezus is?
Bach wel:
„Jezus heeft aan het kruis zijn handen uitgestrekt om ons vast te kunnen houden: “Be-houden!

Lezen: Matteüs 27:27-32

Toen Pilatus zag, dat niets baatte,… nam hij water, wies zich de handen ten aanschouwen van de schare en zei:
Ik ben onschuldig aan zijn bloed… En al het volk antwoordde: Zijn bloed kome over ons en over onze kinderen. (vs. 24,25)

In Matteüs’ compositie wast Pilatus zijn handen.
Duidelijk voor iedere jood:
Pilatus wast zichzelf schoon en laadt de schuld op de mensen.
Judas had nog gezegd: Jezus is onschuldig.
De rechter zegt:
Al is Hij onschuldig, het kost Hem zijn bloed, maar ik kan er niks aan doen.
En de schare neemt de verantwoordelijkheid:
Laat maar komen, dat bloed doet niks.
Al in hoofdstuk 1 zei Matteüs:
Jezus zou zijn volk redden van hun zonden.
Nu het zover is, constateert hij met pijn dat uitgerekend dat volk zijn reddend bloed afwijst!
En wij?
„O, hoofd vol bloed en wonden!”

Lezen: Matteüs 27: 11-26

Bemoei u toch niet met die rechtvaardige… (vs. 19)

Pilatus zit met de handen in het haar; die gevangene reageert niet eens op wat de schare brult.
Op dat moment meldt Matteus een tweede advocaat.
De vrouw van de stadhouder neemt het voor Jezus op: Pilatus, die man voor je is een rechtvaardige!
Ook dit getuigenis komt in het proces – net als dat van Judas – te laat.
Maar Pilatus blijft verantwoordelijk.
Het is zijn juridisch brein dat Jezus in balans brengt met Barabbas.
Als het volk dan Barabbas kiest, geeft hij Jezus over tot geseling en kruisiging.
Zo staat het in de belijdenis van de christenen: onder Pontius Pilatus geleden.
Waarom?
De sopraan in de Matthaus-Passion geeft het antwoord:
„Hij heeft ons allen welgedaan, iets anders heeft mijn Jezus niet gedaan.”

Lezen: Matteüs 27:1-10

 
En zij leverden Hem over aan Pilatus… Toen kreeg Judas, die Hem verraden had, berouw… (vs. 2,3)

Judas heeft met zijn verraad de overlevering van Jezus op gang gebracht.
Na het proces wordt zijn werk overgenomen door de oudsten:
zij overhandigen Jezus aan de stadhouder.
In het proces met enkel aanklagers is er in de persoon van Judas ineens een advocaat:
Jezus?
Hij is onschuldig; zonde dat ik Hem aan jullie heb overhandigd.
In Bachs composition zingt de bas het:
 „Geef mij nu mijn Jezus terug, hier hebben jullie het moordenaarsloon.”
Berouw is mooi, zonde belijden eveneens.
Maar het lucht pas echt op als je die schuld ook kwijtraakt; bij de Heer!
Wie met zijn schuld blijft rondlopen, loopt ermee vast.

Lezen: Matteüs 26:69-75

 
En hij ging naar buiten en weende bitter. (vs. 75)

Petrus is geen lafaard; na zijn vlucht keert hij terug, nota bene in het hol van de leeuw: hij heeft Jezus lief.
En als hij aan zijn gezicht en dialect wordt herkend, knijpt hij er niet tussenuit:
hij heeft Jezus lief.
Maar het is liefde van een mens die zijn volgeling-pak heeft uitgetrokken.
Dat krijgt hij pas door als hij in de ochtend de haan hoort kraaien en zich Jezus’ woord herinnert.
Hij huilt omdat hij de band met de Heer van Wie hij zoveel houdt, heeft doorgeknipt.
Petrus’ liefde staat niet ter discussie.
Het gaat hier mis omdat Petrus op zijn liefde is gaan vertrouwen.
Waar je dan wel op kunt vertrouwen?
Op Jezus’ genade.
Bach laat het koor na Petrus’ huilen zingen:
„Uw genade is toch groter dan mijn zonde!”

Lezen: Matteüs 19:16-26

Meester, wat voor goed moet ik doen om het eeuwige leven te verwerven? (vs. 16b)

Veel mensen willen het eeuwige leven graag ‘verdienen’.
Ze zeggen liever geen ‘dank-U-wel’ tegen God.
Natuurlijk is het waar dat iemand die gelooft goede dingen doet en probeert de slechte dingen niet te doen,
maar het belangrijkste van geloven is nog altijd: gehoorzamen!
Geloof wat God zegt en doe wat Hij vraagt!
Niet om het eeuwige leven te ‘verdienen’, maar om God te eren en te danken.
Kies bewust voor Jezus, zodat Hij de belangrijkste in uw leven is; dan kan Hij u alles geven wat werkelijk belangrijk is.
Zolang geld, macht, drank, drugs enz. belangrijker voor u zijn dan de liefde van de Heer
kan Hij zijn liefde niet volledig aan u geven.
Durft u, wilt u voor Hem kiezen?